Ik ben s'middags pas naar de tuin geweest om onkruid op te halen voor de kliko.
Komt daar, op het moment dat ik weer naar huis wil gaan, mijn buurman met zijn aanhanger naar de tuin om ook tuinafval op te halen.
Nou, daar heb ik even misbruik van gemaakt, ik heb nog wat tomaten restanten met zijn toestemming, op zijn kar gegooid en hij heeft mijn volle kruiwagen geleegd op zijn kar.
Omdat hij niet direct wegging, heb ik op mijn tuin nog wat onkruid "geplukt"
Ik moet alles nog wel nalopen met mijn handschepje voor wat achtergebleven wortels maar dat mag de pret niet drukken.

Vol goede moed ging ik vanmorgen naar de tuin, klaar om mijn onkruidwortels er met een handschepje uit "uittegraven".
Dat is het dus niet geworden, ik heb nog wat aardbeienstekjes in potten gezet om vervolgens bij mijn buurman een stuk van zijn pad aan de slootkant schoon te maken.
Daarna heb ik links in de kas, de grond nog een keer getwist, er kwamen toch nog weer tomaten- en haarwortels naar boven die ik uiteraard opgebeurd heb.
Rechts in de kas heb ik frutseltjes tussen de tomatenplanten weggehaald.
Frutseltjes weghalen is geestdodend werk maar tijdens dit werk, heb ik toch zitten bedenken wat ik volgend seizoen het beste met het kasje, wat buiten aan de kopse kant van de kas staat, kan doen.

Ondanks de zware wind vandaag ben ik vanmorgen om 9 uur, met laarsjes aan en mijn jas goed dichtgeknoopt, naar de tuin gegaan.
Ik was dus goed voorbereid want ik kon niet uit mijn laarsjes of jas waaien.
In die, toch wel warme wind, heb ik een emmer boterbonen geplukt.

Het was vandaag weer een dag vol planning voor de tuin.
Schoffelen van mijn toekomstige aardbeienbed (gedaan), onkruid wieden (niet gedaan).
En dat kwam door mijn buurman met zijn gezin.
Zij kwamen hun 2e pruimenboom leegplukken maar ik heb gezegd dat ze even op mij moesten wachten.
De buurman begreep mijn bedoeling en voordat ze konden gaan plukken heb ik er eerst eentje "gepikt" om voor te proeven.
Mijn buurvrouw komt uit Roemenië, het is dat ik het weet want je merkt totaal niets aan haar spraak, zo goed spreekt ze Nederlands, en ik vroeg of zij wel eens boterbonen heeft gegeten.
Ja, in Roemenië, niet hier.
Mooier kon het niet, dus ik heb gezegd dat zij met de kinderen mijn boterbonenbed leeg konden plukken.
De planten zijn nog niet leeg, want over een paar dagen kan ik weer plukken.
We hebben stuivertje gewisseld dus maar geen onkruid gewied.
Gelukkig loopt dat werkje niet weg.

Vandaag lekker bezig geweest op de tuin met dingen waardoor je kan ziet dat er ook echt iets is gedaan.
Omdat er veel regen werd voorspeld, heb ik al mijn, bijna alle droge, bruine bonen geoogst en de planten opgeruimd.
Het onkruid in de kruiwagen maar de bonen in de kas zodat ze verder kunnen drogen.
Vervolgens heb ik een halve emmer kapucijners geplukt.
Ik denk wel dat bij de volgende ronde van de kapucijners plukken, ook de planten eruit kunnen.
Op is op.
Daarna heb ik 12 aardbeienplantjes op het nieuwe aardbeienbed uitgepoot.

Een paar dagen niet op de tuin geweest en dat was goed te zien bij aankomst.
Dus vanaf morgen er weer flink tegenaan, als het droog is.

Het was een ochtend waarvan ik staand op mijn tuin, de boel ging overzien.
Het ging zo van: als ik nou zo en zo doe dan kan dat weer zus of zo.
Het resultaat was dat ik als eerste de betonblokken op de grens van de twee tuinen wou gaan zetten.
Elke keer als ik op de tuin kwam 1 of 2 betonblokken misschien 3.
Maar dan ga je weer denken, als ik steeds maar 3 blokken doe dan heb ik na afloop 5x pijn in mijn rug maar als ik alle 15 blokken probeer te verzetten dan heb ik maar 1x flinke pijn in mijn rug.
Het is mij dan ook gelukt om alle blokken te verplaatsen en bij thuiskomst eerst eten en dan mijn warmtekussentje in mijn rug.

Eerlijk is eerlijk, mijn rugpijn is 100% meegevallen.
Bij thuiskomst heb ik eerst een warme douche genomen en daarna het warmtekussentje in mijn rug.
Vandaag heb ik mijn voorgenomen plan in uitvoering gebracht.
Het leeggekomen stuk voor mijn hok schoonmaken en omspitten.
Doordat die blokken verwijderd zijn, is dat stuk groter geworden.
Helaas het laatste stukje van dat bed is nog niet af omdat ik, gezien mijn leeftijd, er wat langer overdoet dan vroeger.

Ik moet een beetje om mijzelf lachen ook al baal ik enorm.
Terwijl ik zo "bezorgd" was over mijn rug, kan ik nu haast niet meer lopen door de pijn in mijn voet.
Ik vermoed door het spitten van het stukje tuin voor mijn hok.
Toch ben ik vanmorgen naar de tuin gegaan en het eerste wat ik pakte was mijn spa.
Ik heb natuurlijk niet gespit maar inderdaad, ik gebruik mijn linkervoet met spitten.
Ik heb wel, voordat ik naar huis ging, aardbeienplantjes uitgepoot want daar gebruik ik wel mijn handen bij maar niet mijn voeten.
"Hinkelen" lukte mij ook nog.

Veel gedaan maar niet te zien.
Het raamwerk bij het nieuwe aardbeienbed, heb ik nu "vast" gezet en de aardbeienplanten water gegeven met de gieter.
De paprika's stonden ook naar mij te lonken en ik heb er verschillende geplukt.
Een Galia-meloen en de laatste spitskool die kon ik ook niet laten staan/liggen dus ook zij zijn mee naar huis.
En dat allemaal met een niet meewerkende voet.

Ik heb meer last van mijn voet dan ik had verwacht.
Dat is erg lastig, want ga maar eens naar de tuin als je weinig kunt doen.
Wel heb ik al mijn bijna gedroogde kapucijners eruit getrokken en de bonen zelf in mijn kas verder te drogen gelegd.
Dat heb ik ook bij mijn boterbonen gedaan.
Dat alles zittend op een krukje, in de zon, bonen plukken.
Mijn buurman heeft “stiekem” het bonenafval meegenomen om op zijn tuin onder te spitten, want dat zorgt voor veel stikstof in de grond.

Vandaag heb ik het geraamte van mijn lege tuinbonenbed incl. worteldoek verplaatst naar het toekomstige bed.
Het worteldoek ligt op zijn plaats en het geraamte staat er wel maar is nog niet goed afgesteld.

Doordat het oude tuinbonenbed leeg is, heb ik het vandaag helemaal schoongemaakt.
Ik heb het schoon gekregen, maar op sommige plekken stond nog weilandgras met van die diepe wortels.
Toen de tuinbonen er nog stonden, kon ik er niet goed bij.
Die wortels kon ik dus nu helemaal met de handschepje uitsteken.
Het was een behoorlijk karwei, maar nu is het bed eindelijk weer helemaal schoon en klaar om gespit te worden.

Het was heerlijk weer en ik ben lekker bezig geweest op de tuin.
Weer wat onkruid gewied, maar wat belangrijker is: ik heb mijn knolselderij mee naar huis genomen.
Een medetuinder attendeerde mij erop dat één knolselderij helemaal hol was. Muizen dus.
Bij het oogsten bleek dat er nog een tweede holle knolselderij was.
Kort en krachtig dus: hup, alles mee naar huis. Klaar.
Daarna heb ik op de tuin mijn grote kliko, waar nog houtsnippers in zaten, leeggemaakt en gevuld met tuinafval van mijn buurman, zodat ik hem aan de weg kon zetten.
Op weg naar huis kwam ik de gemeentewerkers van de groenvoorziening tegen, en zij hebben de kliko voor mij leeggegooid in de laadbak van hun auto.
Haha, ik dus met een lege kliko terug naar de tuin, hem opnieuw gevuld en weer in de auto gezet, klaar voor de volgende ronde.

Vanmorgen was ik vlak bij de gemeentewerf en daar heb ik het tuinafval van mijn buurman gebracht.
Ik denk dat mijn buurman erg blij met mij is, ik weet het eigenlijk wel zeker, want ik heb voor hem mijn derde kliko gevuld, zodat ik die morgen aan de weg kan zetten in de hoop dat hij geleegd wordt.
Het is namelijk geen officiële bruine bak.
Wordt hij niet geleegd, dan moet ik het tuinafval overgooien in mijn officiële, geleegde bruine bak en die om de hoek in de straat zetten.